“Ik stop ermee. Ik wil het niet meer. Ik ben jouw eigendom niet. Laat me vrij, want ik kan het niet meer aan. Het wordt me teveel. Ik…” Seth zuchtte. “Ik kan het gewon niet.” Seth wist exact wat hij T-Bag wou vertellen, maar hij zou nooit de moed vinden om het daadwerkelijk tegen hem te zeggen. “Ah, hier ben je.” Seth draaide zich om, en zag T-Bag staan. T-Bag hield zijn zak vast die uit zijn broek hing. “Zin om even te gaan wandelen?” “Nee.” Seth keek naar de grond. “Wat zei je, Cherry?” Seth ging naar T-Bag en nam zijn zak vast. “Dat dacht ik al.”
T-Bag en Seth waren nog maar net aan hun wandeling begonnen, toen ze vergezeld werden van Tony, een aanhanger van T-Bag. “Wat?” “We hebben een nieuw speeltje voor je op het oog, T.” “Een nieuw speeltje? Jullie zijn veel te goed, jongens.” T-Bag liep naar de bank, gevolgd door Seth en Tony. Hij sloeg op Seth’s hand, zodat hij de zak losliet. “Zit!” T-Bag keek Seth aan met een doordringende blik, waarop die ging neerzitten. “Kom mee, T., dan kan je je goedkeuring geven.”
Een kwartiertje na het gesprek met Tony, ging T-Bag Seth ophalen. Tot zijn grote verbazing zag hij dat de jongen weg was.
Seth ging zenuwachtig naar Bellick toe. “Officier Bellick, je moet me helpen.” Bellick keek de jongen even aan, en wendde dan zijn blik af. “Hoeveel is mijn hulp waard?” “Ik heb geen geld. Maar je moet me helpen!” Bellick ging voor Seth staan, en keek hem strak in de ogen. “Voor je dit gebouw binnenkwam, moest je eens goed naar het bordje boven de deur gekeken hebben. Daar staat duidelijk dat het een gevangenis is, en geen liefdadigheidsinstelling! Bellick stapte weg. “Wel, wel.” T-Bag ging op de plaats staan van Bellick. “Heb ik je toestemming gegeven om de bank te verlaten, en met Bellick te praten?” Seth keek naar beneden. “Ik vroeg je wat, jongen.” “Nee.” “En wat zeg je dan?” “Sorry.”
“Je hebt veel fouten gemaakt vandaag, Cherry.” T-Bag keek nadenkend naar de muur van zijn cel. Even later richtte hij zijn blik terug op Seth. “Drie om precies te zijn. Je zal veel werk hebben om ze goed te maken.” T-Bag liet het laken zakken aan de tralies. “Begin er al maar aan.” Seth keek verslagen naar T-Bag. Drie fouten, hij wist wat dit betekende. Drie nachten geen rust. Drie nachten T-Bag’s slaafje zijn. Dat zou hij niet aankunnen. Morgen zou hij gebroken zijn. Dan zou naar het laatste reddingsmiddel grijpen. Zijn laatste kans op rust. Eeuwige rust. _________________
Nice, ben benieuwd naar de rest!
Leuk om weer een fanfic schrijver erbij te hebben. _________________ Just do what you have never done before... Klik hier voor de grotere versie | Ontwerp door Daan Design
_________________
Spelling en grammatica fouten voorbehouden. Forum Regels
Inderdaad leuk dat er een nieuwe FanFic bij is _________________ Michael: If you think I'm gonna leave my brother behind, you have *massively* underestimated me!
Personages: Seth, T-Bag, Michael
Leeswaarschuwingen: Ongewenste intimiteiten
Deel 2
Seth lag in zijn bed naar de muur te staren. Ondanks dat T-Bag hem nu al anderhalf uur met rust liet, kon hij de slaap niet vatten. Hij brak zich het hoofd over hoe hij het moest doen. Maar dit was de gevangenis. Veel keuze was er niet. Hij zou later deze dag een laken nemen, en zich zo… Seth kon niet langer denken. Hij wou niet langer denken. Hij wou weggaan. Voorgoed. Voorgoed weg bij deze engerd.
“Ben je wakker, Cherry?” T-Bag zette zich recht, en rekte zich luidruchtig uit. Seth deed zijn ogen dicht, en deed alsof hij sliep. “Cherry?” T-Bag klom op het bed van Seth, en ging bovenop hem zitten. “Wakker worden, jongen.” Seth walgde van T-Bag die momenteel te dicht in zijn buurt zat, maar was genoodzaakt zijn ogen open te doen. “Aaah, hier ben je dan!” Seth zag T-Bag bovenop hem zitten, en beeldde zich in hoe het zou zijn als hij hem van het bed af duwde. Met een beetje geluk zou hij slecht neerkomen en zijn nek breken. Eén ding was zeker. Iemand zou sterven vandaag, en het zou niet T-Bag zijn.
Het douchen was een van de ergste momenten van de dag voor Seth. Telkens weer werd hij lastiggevallen door T-Bag. Ondanks dat hij zich had verstopt in een hoekje, was het ook vandaag niet anders. T-Bag kwam naast hem staan, en begon hem te betasten. Het begon bij zijn hals die hij kuste, en zo ging hij steeds lager. Niet wetend hoe zich te gedragen, keek Seth rond. Aan de andere kant van de douche, zag hij Michael Scofield staan. Michael keek afkeurend naar het hele tafereel. Minutenlang gingen voorbij, maar voor Seth leken het telkens weer uren.
“Help me. Alsjeblieft.” Michael draaide zich om, en zag tot zijn grote verbazing Seth staan. Hij keek de jongen aan, maar kreeg de kans niet om te antwoorden. T-Bag kwam bij hun staan, waarop Seth weg stapte. Hij ging op een veilige afstand staan, en zag dat Michael en T-Bag met elkaar aan het praten waren. Misschien probeerde Michael T-Bag om te praten. Misschien zou hij hem echt wel helpen.
Niet veel later liep Michael Seth voorbij. “Je moet me helpen.” Michael stapte onverschillig weg. Seth bleef alleen achter. Zijn laatste kans op redding was zonet weggegaan. Nu zat er nog maar één ding op voor hem om te doen.
Seth ging naar zijn cel, en nam zijn bedlaken stevig in de armen. Hij rook er aan, en zuchtte opgelucht. Dit ding zou zijn verlossing zijn. Het laatste ding dat ooit aan zijn lichaam zou komen. Geen pedofiel meer aan zijn lijf. Geen slaaf meer. Alleen maar vrijheid. Echte vrijheid. Seth knoopte het laken stevig rond zijn nek, zette een stapje naar voor, en sprong naar beneden. Een sprong naar de vrijheid. _________________
Mooi verhaal. Ben met smacht aan wachten op Deel 3 _________________ Michael: If you think I'm gonna leave my brother behind, you have *massively* underestimated me!
Personages: Seth, Sara, Geary, T-Bag, Michael
Leeswaarschuwingen: ongewenste itimiteiten
Deel 3
“Gaat het, Seth?” Seth keek in de richting van dokter Tancredi, en knikte zachtjes. “Als ik het mag vragen… Waarom heb je het gedaan?” Seth keek naar beneden, zijn ogen werden waterig. “Ik weet het van T-Bag, je moet daarover niet beschaamd zijn.” “Ik kon het niet meer aan. De pijn. De vernedering. Alles wat hij doet maakt me gewoon… Het maakt me zo moe. Ik heb al vier nachten niet meer geslapen omdat ik bang ben, dat, als ik wakker word, hij...” “Heb je er al eens over gedacht om je in een andere cel te laten plaatsen?” “Ik heb het er met kapitein Bellick eens over gehad. Maar hij lachte me uit.” Geary kwam de ziekenboeg in. “Kan ik hem meenemen?”
Geary begeleidde Seth naar zijn cel. “Veel succes, jongen.” Seth ging de cel binnen, en kon tot zijn grote opluchting T-Bag niet vinden. “Iedereen terug naar zijn cel! De deuren gaan sluiten!” Seth haatte dit signaal, want nu wist hij zeker dat het niet lang meer zou duren voor T-Bag de cel inkwam. Hij klom op zijn bed, en trok zijn deken over zich. “Drie dagen, Cherry. Drie dagen heb ik me alleen maar met mezelf kunnen bezighouden, omdat jij me in de steek hebt gelaten.” T-Bag trok het deken van Seth af. “Luister je wel naar wat ik zeg!” Het was te horen aan T-Bag’s stem dat Seth hem behoorlijk kwaad had gekregen. “Zo werkt dat hier niet, jongen! Vanaf nu zorg ik ervoor dat je nooit, hoor je me, nooit, meer alleen bent. En dat voor de volgende vier jaar!”
Seth deed wat T-Bag hem beval, en bedekte de celdeur met zijn laken. “Kom hier, Cherry.” Seth bleef staan, waardoor T-Bag alleen maar meer gefrustreerd raakte. “Kom hier!” Seth keek T-Bag aan, maar bleef nog steeds staan. “Goed, wil je het zo spelen?!” T-Bag gooide Seth tegen de muur, waardoor die op de grond viel. “Zo zie ik het al liever.” T-Bag maakte haastig zijn broek los, en gooide het kledingsstuk op de grond. Seth probeerde zich recht te zetten, maar T-Bag verhinderde dat door zijn voet op Seth’s rug te zetten. “Waar denk je heen te gaan?” “Open cel 16!” T-Bag zette een stapje achteruit, en trok snel zijn broek aan. De celdeur ging open. “Hoffner, je wordt verplaatst.” Seth zette zich recht, en keek Geary ongeloofwaardig aan.
“40 sluiten!” Seth keek naar Michael, die vervolgens naar hem keek. “Je zal van mij geen last hebben. Ik ben hier gewoon, maar je kan doen wat je wil, doe maar alsof ik er niet ben.” “We zijn celgenoten. We zullen proberen zo goed mogelijk met elkaar op te schieten.” Seth voelde zich al wat geruster nu Michael dit had gezegd, en ging voor de celdeur staan. Hij keek naar de overkant, en zag T-Bag staan. T-Bag maakte een dreigend gebaar naar Seth. “Je bent dood, Cherry. Net zoals die nieuwe celgenoot van je.”
Ik vind het echt knap dat je dit zo allemaal bedenkt, en je schrijft het ook heel erg mooi. ga zo door. _________________ ''Prison Break'' gone but not forgotten''
De dagen na de overplaatsing van Seth verliepen stroef. Michael en Seth negeerden T-Bag zoveel mogelijk, en als ze T-Bag dan toch tegenkwamen, keek hij hun aan, zonder ook maar een woord te zeggen. Michael vond dit verdacht. Hij vermoedde dat T-Bag iets van plan was. De vraag was alleen: wanneer zou hij toeslaan?
Tony kwam naast T-Bag zitten op de bank. Hij gaf subtiel een mes aan T-Bag. “Bedankt, Tony. Zorg nu maar dat de rest in orde komt. ” T-Bag richtte zijn blik op Michael, die aan de andere kant van de bank zat. Michael keek hem aan, stond op, en ging weg. T-Bag keek hem na. Hij had er plezier in dat Michael steeds van hem wegliep als hij in de buurt kwam. Maar weldra zou het niet meer kunnen, en zou Scofiel in de val gelokt zijn. Hij grijnsde toen hij hier aan dacht.
Toen T-Bag aankwam bij zijn cel, zag hij Tony aan de deur staan. T-Bag ging de cel binnen, gevolgd door Tony. “En?” “Het is goed verlopen, hij heeft het geld aangenomen.” “Goed zo.” Tony verliet de cel. T-Bag keek naar de cel van Michael, en zag Seth zitten. “Maak je maar geen zorgen, Cherry. Na Scofield kom je ook wel aan de beurt.”
“Open cel 40!” De cel van Michael en Seth ging open. Michael stond op. “Wat is er?” Bellick keek Michael aan met een grote lach. “We gaan even wandelen, Scofield.”
Michael kreeg het een beetje benauwd, maar was verplicht Bellick te volgen. “Open cel 16!” De celdeur van T-Bag ging open. “Ah, zijn jullie er al?” “Hier heb je hem, Bagwell.” Bellick duwde Michael de cel binnen. “16 sluiten!” T-Bag ging voor Michael staan. “En, Scofield… Klaar voor een feestje?” Er verscheen een grijns op T-Bag’s gezicht.
Er zijn 7 delen van dit verhaal. Het einde is wel een open einde, dus in feite kan er wel nog een vervolg opkomen.
Hier is alvast deel 5:
Personages: T-Bag, Michael
Deel 5
“Wat moet je, T-Bag?” “Zoals ik al zei, jij en ik, wij gaan een feestje bouwen.” T-Bag nam het laken van zijn bed, en hing het aan de celdeur. “Waarom roep je Bellick gewoon niet om me terug naar m’n cel te brengen.” T-Bag ging naast Michael staan, en fluisterde in zijn oor. “Omdat Bellick me jou de hele nacht beloofd heeft. Ik heb hem per uur betaald, als je begrijpt wat ik bedoel.”Michael schudde ongeloofwaardig het hoofd. “Ik zal voorzichtig met je zijn, Pretty. Ik beloof het.”
T-Bag kwam naar Michael toe. Michael stak zijn hand verdedigend voor zich uit. “Geen stap dichter, T-Bag!” “Doe nou maar gewoon wat ik zeg.” T-Bag nam een mes uit zijn kous. “Anders zal je het je nog beklagen.” Hij stak het mes bedreigend uit naar Michael. “Wat ga je doen, me neersteken?” “Je neersteken? Wat voor plezier zou ik daar nu aan beleven?” Hij keek naar het mes. “Ik zou het eerder uitproberen op dat vriendinnetje van jou.” “Welk vriendinnetje?” T-Bag keek Michael beledigd aan. “Denk je echt dat ik achterlijk ben?! Iedereen heeft het erover. Michael Scofield die verliefd is op de mooie Dokter Tancredi.”
“Dus, wat wordt het, Pretty? Een nachtje met jou, of een bezoekje bij Sara Tancredi?” “Denk je echt dat je ook maar de kans hebt om haar aan te raken?” T-Bag keek Michael spottend aan. “Dat heb jij toch ook.” T-Bag stak het mes terug weg in zijn kous. “Ik geef je nog vijf minuutjes bedenktijd. Tegen dan wil ik het weten.”
“En, wat wordt het?” “Ik laat me niet chanteren, T-Bag.” “Ben je daar wel zeker van? Wil je echte je mooie vriendinnetje daarvoor op het spel zetten?” Michael ging naar de celdeur, en trok het laken van de celdeur. “Bewaker!” T-Bag begon te lachen. “Denk je nu echt dat ze je horen? Ik heb die kerels meer betaald dan hun hele maandloon, daarvoor knijpen ze graag is een oogje toe. Of beter gezegd, een oortje.”
T-Bag trok het laken uit Michael’s handen, en begon het terug aan de celdeur te hangen. “Bedankt, Scofield, nu kan ik helemaal opnieuw beginnen.” “Bespaar je de moeite, er gebeurt hier toch niets.”
T-Bag nam het mes uit zijn kous, en richtte het op Michael. “Laat me je niet dwingen.” “Probeer maar.” Nog voor T-Bag naar Michael kon toelopen, nam Michael T-Bag’s hand vast, en wrong hij het om, gevolgd door een luid gekraak en een schreeuw van T-Bag. “Pretty, wat doe je!” Michael ging verder met het bezeren van T-Bag’s hand. T-Bag liet het mes op de grond vallen. Michael liet T-Bag los, en nam het mes van de grond.
“Wat dacht je, T-Bag? Dat je slimmer bent dan mij?” Michael keek naar T-Bag, die op het bed met een pijnlijk gezicht naar zijn hand zat te kijken. “Je bent gek, Scofield. Mijn hand kan wel gebroken zijn!!” “Laat dit een waarschuwing zijn, T-Bag. Als je nog één keer te dicht komt, mag je er zeker van zijn dat jouw hand wel meer zal zijn dan alleen maar gebroken!”Michael keek spottend naar T-Bag. “En oh, ja, probeer maar geen cipier te roepen, ze horen je toch niet.”
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen Je mag geen reacties plaatsen Je mag je berichten niet bewerken Je mag je berichten niet verwijderen Ja mag niet stemmen in polls
Chat
Hier is alvast het tweede deel
**
